اینک در سوگ بزرگمردی نشسته ایم که نامش در تاریخ ایران ماندگار است. کسی که در طول دوران زندگی پر افتخارش همواره نقش آفرین بود؛ فقیهی عارف، فیلسوفی مجاهد و دانشمندی سیاستمدار.او که نماد مطلق وطن پرستی و فانی شدن در اسلام بود، عمر با برکتش با استجابت دعایش پایان یافت و با عروج ملکوتی و تاریخ ساز خود، در حالت روزه داری، فصل دیگری از تاریخ پر فراز و نشیب ایران را رقم زد.

اینجانب،این مصیبت بزرگ را به محضر مبارک حضرت ولی عصر (ع)، ملت بزرگ ایران و همه مجاهدان راه حق و آزادی تسلیت عرض می کنم. 

علی اکبر ولایتی یازدهم اسفند ۱۴۰۴ خورشیدی